TEHRAN — 2026
TEHRAN — 2026
من یک کارگردان تصویری هستم که با استفاده از هوش مصنوعی به عنوان ابزار اصلی تولید، محتوای سینمایی برای برندهای معماری و لوکس خلق میکنم.
رویکرد من به محتوا با یک سوال محوری شروع میشود: این ویدیو قرار است چه ماموریتی را برای مخاطب به سرانجام برساند؟ به جای تعقیب صرفِ زیباییهای بصری، هر پروژه پیرامون یک هدف شفاف طراحی میشود.
من هر پروژه را با تحقیق عمیق و طراحی صحنه (Scene Design) آغاز میکنم، نه صرفاً با اجرای پرامپتهای آماده. به همین دلیل است که خروجی نهایی، فارغ از ابزاری که پشت آن است، حسی واقعی و سینمایی به مخاطب منتقل میکند.
I'm a Visual Director building cinematic content for architecture and luxury brands, with AI as the core production tool.
My approach to content starts with one question: what is this video supposed to do for the audience? Instead of chasing pretty visuals for their own sake, every project is designed around a clear goal.
I start every project with research and scene design, not prompt execution — that's why the final result feels real and cinematic, no matter what tool built it.
نمایش محصول کاناپهی لوکس سانهوم با تولید کامل هوشمصنوعی، با هدف رسیدن به کیفیت عکاسی محصول استودیویی واقعی و حذف ردپای CGI. تمرکز اصلی روی رفتار فیزیکی واقعی جنس بوکله و حفظ تناسب ابعادی دقیق محصول در طول حرکت دوربین بوده است.
AI-driven product showcase for Sun Home. Achieving studio-quality photography by masterfully handling light distribution on bouclé fabric and maintaining precise product dimensions across all camera angles.
یک روایت طنز-درام کوتاه از هجوم پیامهای خطای پرداخت اشتراکهای AI. چالش فنی این پروژه روی ثبات دو کاراکتر در دنبالههای متفاوت — از میز کار واقعی تا فضای بیوزنی انتزاعی — با ردیابی دقیق زاویهی دوربین بوده است.
A humorous narrative about AI subscription fatigue. Focusing on character consistency across real and abstract weightless environments with precise handheld camera tracking.
خلق سه شخصیت متفاوت از یک نفر در سه عصر تاریخی مختلف. چالش اصلی، حفظ آیدنتیتی چهره با ثبات کامل در سه ژانر بصری متفاوت بدون تغییر فیچرهای صورت بین صحنههایی با نورپردازی متضاد بوده است.
One face, three distinct eras. This project explores facial identity consistency across radically different visual genres—without losing character features under varying light conditions.
طراحی تیتراژ به عنوان بخشی از روایت برنامه. بهجای لوگوموشن تزئینی، یک شات اولشخص از پشت سکان کشتی در دل توفان طراحی شد؛ استعارهای از مسیر ذهنی مهمانان برنامه که روایتگر سفرهای درونی آنهاست.
More than a logo motion, this intro is a conceptual journey. A first-person perspective behind a ship's wheel in a storm serves as a metaphor for the guests' mental navigation through unknown waters.




